Renowacja marmurowej płyty kominkowej z początku XX w.

Posted by on Jan 25, 2017 in Blog, realizacje | 0 comments

Renowacja marmurowej płyty kominkowej z początku XX w.

Dziś nieco opisu praktycznego. Rzecz dotyczy konserwacji i resturacji zabudowy kominka, a konkretniej marmurowej płyty wieńczącej, która była potrzaskana na kilka kawałków, nieco poobijana i porysowana, utraciła także swoją głębię koloru i poler. Właściciele zastanawiali się, czy warto ratować stary marmur czy może wymienić płytę na nową. Udało się przekonać ich, że warto, a po konserwacji płyta będzie prezentować się doskonale.

W pierwszej kolejności należało kawałki kamienia wyczyścić z tłustych zabrudzeń, do czego użyłam wody z dodatkiem delikatnego detergentu (użyłam płynu do mycia naczyń). Następnie za pomocą parownicy doczyściam marmur. Efekt oczyszczania uznałam za zadowalający. Kamień pozostawiłam do wyschnięcia, a następnie zabrałam się za sklejanie ze sobą fragmentów. Użyłam do tego dwuskładnikowej żywicy epoksydowej Eurostac EP IN2501 z utwardzaczem K2503 (stosunek 10:3), z którym żywica wiąże ok. 9 min. Elementy płyty ułożyłam na równej powierzchni na arkuszu fizeliny, żeby uniknąć przyklejenia się jej do podłoża. Kleiłam po powierzchni pęknięć płyty kamiennej, w kilku etapach – najwyżej dwa lub trzy kawałki podczas jednej fazy, dzięki temu miałam pełną kontrolę nad klejeniem. Sukcesywnie, małymi krokami udało mi się dopasować i skleić wszystkie fragmenty ze sobą. Kiedy spoiny porządnie związały (po upływie ok. 24 h od dopasowania ostatniego kawałka) obróciłam płytę i podkleiłam ją w rewersie z użyciem maty z włókna szklanego oraz żywicy. Dla jej zagęszczenia domieszałam talku technicznego. Tak uzyskane zbrojenie powinno zabezpieczyć płytę przed pęknięciem podczas dalszego jej użytkowania. Po upływie kolejnej doby obróciłam ponownie kamień.

Dalszym etapem było uzupełnienie ubytków i pęknieć w marmurze. Do sporządzenia mieszanki wykorzystałam tę samą żywicę z utwardzaczem K2502 (w stosunku 10:2,5), z  którym Eurostac wiąże ok. 45 min – co daje optymalny czas na pracę z mieszanką. Jako wypełniacza użyłam drobnoziarnistej mączki marmurowej. Dla uzyskania odpowiedniej barwy, zbliżonej do uzupełnianego kamienia dodałam sypkich pigmentów (m.in. czerń żelazową). Mieszając kolor kitu pamiętałam, żeby płytę kamienną w pobliżu uzupełnienia posmarować woskiem lub nieco zwilżyć wodą (lub zwyczajnie poślinić) – ponieważ uzyskuje on wówczas głębię koloru, jaką otrzymamy po jego wypolerowaniu. Do takiego nasyconego kamienia należy dopiero dobierać zaprawę. Stwardniałe uzupełnienia należało wstępnie przeszlifować na mokro z użyciem wodnego papieru ściernego. Podczas szlifowania uważałam, żeby nie uszkodzić fragmentów oryginalnego kamienia. Następnie, w miejscach uzupełnionych czarnym kitem, gdzie chciałam odtworzyć użylenie, wydłubałam rowki kontynuujące wzór charakterystyczny dla kamienia.  Rysunek wypełniłam nowo namieszaną zaprawą, tym razem w kolorach żyłek – szarych i ugrowo-brązowych. Mieszankę przygotowałam analogicznie do poprzedniej, z zastosowaniem m.in. bieli cynkowej, ugru, odrobiny umbry i czerni żelazowej. Po związaniu ponownie wyszlifowałam powierzchnię uzupełnień.

Kolejnym etapem było przywrócenie płycie pierwotnej głębi i poleru. W tym celu postanowiłam przeszlifować całą powierzchnię kamienia bardzo drobnym papierem ściernym (papier wodny o granulacji 320, 600 i 1000) na mokro. Wyschniętą płytę następnie nasyciłam woskiem mikrokrystalicznym Cosmolloid H80, który wgrzałam w powierzchnię płyty z użycim nagrzewnicy elektrycznej pamiętając, żeby ograniczyć temp. nagrzewania do poziomu pozwalającgo rozpuścić wosk ale nie niszczącego kamień. Nawoskowaną powierzchnię wypolerowałam bawełnianą czystą szmatką. Efekt był taki jak zamierzałam, płyta wygląda doskonale i tylko wprawne oko jest w stanie wyśledzić, gdzie przebiegają klejnia. Dzięki konserwacji udało się nadać drugie życie płycie 🙂 Poniżej zamieszczam kilka fotografii wykonanych podczas prac.

Płyta kominkowa po sklejeniu fragmentów

Płyta kominkowa – stan po sklejeniu fragmentów za pomocą żywicy. Widoczne są ubytki płyty oraz pęknięcia i zmatowienie powierzchni marmuru.

Stan płyty po sklejeniu fragmentów.

Stan płyty po sklejeniu fragmentów.

Uzupełnianie ubytków w płycie marmurowej.

Uzupełnianie ubytków mieszanką żywicy, wypełniacza z mączki marmurowej i sypkich pigmentów.

Szlifowanie powierzchni marmuru na mokro.

Szlifowanie powierzchni marmuru na mokro za pomocą gąbki szlifierskiej i drobnego papieru ściernego.

Płyta po konserwacji

Płyta kominkowa po konserwacji – sklejeniu, uzupełnieniu ubytków, szlifowaniu, woskowaniu i polerowaniu.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *